İzmir Trafiğinde Bir Sabah ve “Ufak” Bir Gerçekleşme Anı İzmir sabahları… Bir yandan denizden gelen hafif tuzlu hava, bir yandan klaksonun meditasyon gibi eşlik ettiği trafik sesi. İnsan burada ya sabırlı olur ya da arabayı satıp bisiklete döner. Ben ikinci grubu her sabah ciddi ciddi düşünüyorum ama sonra “klima var ya” diyerek kendimi kandırıyorum. O gün de klasik bir İzmir sabahıydı. Kahvemi almışım, müzik açmışım, kendimi hayatın başrolü sanıyorum. Derken Bornova çıkışında bir anda her şey değişti. Öndeki araç frene bastı, ben “ben hallederim” özgüveniyle biraz geç bastım ve… hayatın o meşhur sahnesi: Tık. Küçük bir temas. Ama o küçük…
Yorum Bırak