29 Şubat Doğumlu Kaç Kişi Var?
Hayat, bize her gün aynı sayılarla, aynı takvimle sunuluyor; ancak bir gün var ki, her dört yılda bir, takvimde bir boşluk bırakıyor, bir eksiklik. O gün, 29 Şubat. Birçok kişi için sıradan bir gün gibi geçse de, 29 Şubat doğanlar için bu tarih, adeta bir şifre gibi. Bir eksiklik hissi, bir yıl bekleme zamanı… Bu yazıda, Kayseri’deki hayatımdan bir kesit sunarak, 29 Şubat’ta doğan insanları, onların bu eşsiz doğum günü hikâyelerini anlamaya çalışacağım. Belki de onları daha yakından tanıyacağız.
Bir Çocuk Olarak 29 Şubat’ı Anlamak
Çocukken, 29 Şubat doğumlu olmak bana hep çok heyecan verici gelirdi. Her yıl herkes doğum günü kutlarken, birinin “Yok ama ben doğduğum gün kutlama yapamıyorum, bir yıl daha bekleyeceğim” demesi, bana oldukça ilginç gelirdi. Bunu anlamam biraz zaman aldı. O zamanlar, Kayseri’nin dar sokaklarında koşarken, dünyanın tüm çocukları gibi ben de yıllık takvimi takip ederdim. Yani, doğum günüm her yıl kutlanırken, “29 Şubat” diyen bir çocuğun yaşadığı duyguyu kavrayamazdım.
Zamanla büyüdükçe, olayın ne kadar özel bir şey olduğunu fark etmeye başladım. 29 Şubat, bir eksiklik duygusu taşır; ama aynı zamanda hayatı ve zamanı beklemek gibi bir şeydir. Her dört yılda bir yaş almak, her dört yılda bir yaşadığını hissetmek… Bu, sadece fiziksel bir yaşlanma değil, bir ruhsal büyüme, bir sabır dersi gibi gelir insana.
29 Şubat’ın Derinliği
Büyüdükçe bu tarih daha da ilginç gelmeye başladı. Bir gün 25 yaşına geldiğimi, genç bir yetişkin olduğumu fark ettiğimde, “29 Şubat doğumlu kaç kişi var?” diye düşündüm. Hangi sayılar ve hesaplar bu özel doğum gününü daha anlamlı kılar? Gerçekten bu tarihe sahip olan insan sayısı ne kadar azdı? O kadar az ki, bir parmakla sayılabilecek kadar. Peki ya birine “29 Şubat’ta doğdum” diyebilmek?
Bugün, 29 Şubat’ta doğmuş biriyle tanışmak, belki de büyük bir tesadüf gibi. Yıllardır bunun üzerine düşündükçe, bir yandan kaybolmuş bir zaman diliminde olduklarını hissediyorum, ama aynı zamanda o kaybolmuş zamanın içinde bir şeyin farklı olduğunu. Her yıl bir şeyin eksik olduğu duygusu, bazen bir şeyin çok özel olmasına neden olur.
Hayal Kırıklığı ve Bekleyiş
Hikâyemi Kayseri’nin eski taş sokaklarından birinde yürürken, 29 Şubat’ı düşünerek yazıyorum. Çocukken doğum günü partilerini beklerken yaşadığım sabırsızlık gibi bir şey var içimde. Beklemek, belki de bu duyguların en derini. 29 Şubat doğumlu olmak, her dört yılda bir büyümek, her dört yılda bir yaş almak, sürekli bir hayal kırıklığıyla dolu olabilir. Çünkü o özel günde kutlama yapmanın tek yolu, dört yılın birikmiş duygularıyla kutlamak oluyor. O özel gün, bazen sadece bir hayal kırıklığına dönüşebiliyor. Herkes, her yıl kendi yaşını kutlarken, sen 29 Şubat’a kadar beklemek zorundasın. Bir yıl eksik, bir yıl bekleme zorunluluğu. Bu, gerçekten zor bir şey. Her dört yılda bir kutlamak, o dört yılda bir anlamlı olan doğum gününe sahip olmak. Bazen bu durum, hayatın ne kadar kısa olduğunu düşündürse de, bir yandan da beklemeyi öğrenmek gibi bir şey.
29 Şubat’ın Büyüsü: Zamanın Dönüşümü
Bir gün, bir arkadaşım bana 29 Şubat’ta doğan birinin hikâyesini anlattı. Gözlerinde bir ışıltı vardı. Beni şaşırtan şey, onun 29 Şubat’ı bir ödül gibi hissetmesiydi. Hani o eksiklik duygusunu, zamanın kaybolmuşluğunu değil, tam tersine o günde bir şeyin farklı olduğunu hissetmişti. Zaman, her dört yılda bir yeniden şekil alıyordu. Hayatta iki şansın olduğu bir tarih. Belki de 29 Şubat doğanlar, bu sebepten daha fazla yaşarlar, daha fazla derinliği hissederlerdi. Çünkü hayatta her şeyin beklemeyi, sabrı gerektirdiğini öğrenmişlerdi.
29 Şubat Doğumlu Birinin Duygusu: Hayatın Yavaş Akışı
Şimdi 25 yaşımdayım ve bu yazıyı yazarken, 29 Şubat doğan birinin nasıl hissettiğini daha iyi anlıyorum. Gerçekten bir eksiklik hissi var, ama bir o kadar da hayatın ne kadar hızlı geçtiğini hatırlatan bir hatırlatma gibi. Eğer bu yazıyı okuyan biri 29 Şubat’ta doğmuşsa, bana yazın, çünkü belki de yaşadığınız bu özel günü anlatacak birine ihtiyaç duyuyorsunuz. Belki de kendinizi yalnız hissediyorsunuz. Çünkü yalnızca dört yılda bir kutlanan bir doğum günü, özel olduğu kadar yalnız hissettirebilir de.
Ben Kayseri’de, bu taş sokaklarda yürürken, zamanın geçtiğini hissettim. 29 Şubat’a sahip olmak, bir yandan çok kıymetli bir hediye, bir yandan da sabır gerektiren bir yolculuk. 29 Şubat’a sahip olmak, zamanın ne kadar hızlı geçtiğini anlamak demek; belki de o eksik bir günü beklemek demek.
Duygusal Bir Fırtına: 29 Şubat ve Ben
Son olarak, 29 Şubat’ı her yıl bekleyen birinin nasıl hissettiğini anlatmak istiyorum. Bunu anladım; bu, bir yıllık bekleyiş, bir yıllık sabır gerektiriyor. Ama o dört yılın sonunda, kendini yeniden yaşanmış gibi hissetmek… O dört yılda geçen her saniye, bir ömre bedel. 29 Şubat, her dört yılda bir gerçek olur; ama bir o kadar da özel bir şanstır. Ve bu, bazen sabırla geçen yıllardan sonra daha anlamlı hale gelir.
Şimdi, Kayseri’nin o dar sokaklarında yürürken, dört yılın ne kadar hızlı geçtiğini hissediyorum. Zaman, sabırla bekleyenlere hep bir ödül verir gibi…